Shakespear's MacBeth

Als Macbeth niet het beste toneelstuk ooit geschreven is, is het zeker het meest opgevoerde. Het stuk onderzoekt de corruptie van macht en de angstaanjagende gevolgen daarvan, zowel politiek als persoonlijk. Maar hoewel de thema's diepgaand en complex zijn, is de vorm enorm vermakelijk: het is een thriller, een oorlogsverhaal, een romance, een nachtmerrie, een horrorverhaal en een zeer krachtige weergave van het bovennatuurlijke. De heksen zweven boven dit stuk als zowel demonen als herstellers van de natuurlijke orde die Macbeth en zijn moorddadige vrouw proberen te vernietigen. Het kwaad dat het koninklijke paar ontketent, keert zich tegen henzelf en, door middel van de meest buitengewone poëzie, zien wij, het publiek, hoe naakte ambitie instort tot gekwelde zelfkritiek en uiteindelijk waanzin.

De productie van TNT, geregisseerd door Paul Stebbings, was de eerste Shakespeare-productie van het gezelschap. De productie is zo succesvol geweest dat ze sinds 2001 constant is heropgevoerd en wereldwijd heeft getoerd in meer dan veertig landen op vier continenten. Dit is wellicht de meest opgevoerde productie van Macbeth van deze eeuw. Het publiek heeft deze productie overal ter wereld bewonderd, van Londen tot Atlanta, van Peking tot Berlijn, van El Salvador tot Thailand en van Australië tot Noorwegen. Dit is een rauwe versie van het stuk, gedreven door de intense emoties van de heksen.

De productie schuwt het bovennatuurlijke niet en laat zich niet beperken door moderne kleding. Maar het is ook geen ouderwetse productie; de ​​muziek van Paul Flush stuwt het stuk voort en creëert een meeslepende klanktextuur van bijna filmische kwaliteit. Bos en kasteel versmelten en versmelten. De heksen zijn bijna constant aanwezig, noch mannelijk noch vrouwelijk (of beide) en even meedogenloos als de Griekse Furies. Het acteerwerk is snel en fysiek. Bovenal brengt de productie de poëtische intensiteit van Shakespeare tot uiting, die op het hoogtepunt van zijn kunnen schreef. Het stuk wordt niet zozeer geïnterpreteerd als wel verhelderd, waardoor de universele waarheden ervan aan het licht komen. In onze moderne wereld, waar macht los lijkt te staan ​​van moraliteit en het irrationele alles lijkt te overspoelen, herinnert dit machtige drama ons eraan dat we niet alleen gecorrumpeerd, maar ook verarmd worden door het kwaad. Zonder moreel kompas zullen we zijn als Macbeth, de moorddadige vorst: "Onze kortstondige kaars... het leven is slechts een armzalige acteur die zijn uurtje op het toneel rondloopt en zich druk maakt, en dan niet meer gehoord wordt; het is een verhaal verteld door een idioot, vol lawaai en woede, dat niets betekent."