Doorkijk naar het verleden
Neem contact op
Meijelseweg, hoek Peelsweweg
5725 RW Asten-Heusden Plan je route naar Doorkijk naar het verleden
Els Haasen maakte in 2026 dit kunstwerk als herinnering aan een dorp dat er nooit kwam.
Het is een werk dat zowel dichtbij komt, in gevoel, in herkenning, als letterlijk verweven is met deze plek. Begrijpelijk en invoelbaar voor iedere voorbijganger, van toevallige wandelaar tot voormalig dorpsgenoot. Het zoekt de grens op tussen abstractie en figuratie.
De vorm bestaat uit twee cortenstalen platen die in een hoek van 90° tegen elkaar geplaatst zijn. Het materiaal Cortenstaal is bewust gekozen vanwege zijn natuurlijke, warme uitstraling die verweerd oogt, oud, maar krachtig. Het past perfect in de omgeving en is tegelijk onverwoestbaar en duurzaam. Deze constructie biedt niet alleen stevigheid en vandalismebestendigheid, maar symboliseert ook het tweezijdige verhaal van deze plek.
De ene zijde verbeeldt de…
Els Haasen maakte in 2026 dit kunstwerk als herinnering aan een dorp dat er nooit kwam.
Het is een werk dat zowel dichtbij komt, in gevoel, in herkenning, als letterlijk verweven is met deze plek. Begrijpelijk en invoelbaar voor iedere voorbijganger, van toevallige wandelaar tot voormalig dorpsgenoot. Het zoekt de grens op tussen abstractie en figuratie.
De vorm bestaat uit twee cortenstalen platen die in een hoek van 90° tegen elkaar geplaatst zijn. Het materiaal Cortenstaal is bewust gekozen vanwege zijn natuurlijke, warme uitstraling die verweerd oogt, oud, maar krachtig. Het past perfect in de omgeving en is tegelijk onverwoestbaar en duurzaam. Deze constructie biedt niet alleen stevigheid en vandalismebestendigheid, maar symboliseert ook het tweezijdige verhaal van deze plek.
De ene zijde verbeeldt de verloren droom: Willemsveen, het dorp dat er nooit kwam. Dit wordt verduidelijkt met woorden die dit gevoel creëren. De andere zijde verwijst meer naar de bewoners, de boerengezinnen, het harde werk en het moeizame bestaan in dit moerasgebied. Hierin is het karakteristieke typografische naambord van de school verwerkt, de letters Kardinaal Mindszentyschool precies nagetekend als tastbaar elementvan herinnering.
Een informatiebord vertelt het verhaal van Willemsveen en vormt zo een eerbetoon aan wat had kunnen zijn.
De hoek waarin de twee platen staan, creëert een gezamenlijke doorkijk naar de plek waar vroeger de school stond, een visuele herinnering aan het verleden. De gehele vorm rust deels verzonken in de grond, een typische kenmerk van een moeras. De vrije ‘scheurvorm’, een landschappelijke, open vorm benadrukt enerzijds de breuk met het verleden, het afgebroken plan, maar vormt anderzijds een vanzelfsprekend deel van het landschap. Het plan was dat er ook twee komborden zouden komen. De kom van Willemsveen heeft nooit een officiële status gekregen, en daarom is gekozen om de komborden in dezelfde stijl te maken als het monument. Hier benadrukt de scheurvorm ook weer de landschappelijke natuurlijke vorm.